آمادگی برای ماه رمضان بر اساس سیره معصومین

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

آمادگی برای ماه رمضان بر اساس سیره معصومین سیره پیامبر اکرم در استقبال از ماه مبارک رمضان آمادگی برای ماه رمضان به سبک ائمه علیهم السلام آمادگی برای ماه رمضان

آمادگی برای ماه رمضان بر اساس سیره معصومین

یکی از کارهایی که معمولا ورزشکاران برای رفتن به میدان مبارزه قبل از شروع شدن زورآزمایی و جنگیدن برای پیروزی انجام می‌دهند ونسبت به این امر تلاش بسیار می‌کنند تمرین‌های طاقت‌فرسا و آمادگی بدن برای مبارزه می‌باشد تا در میدان مبارزه از حریف پیشی گرفته و میدان و عرصۀ مبارزه را به حریف واگذار نکنند. لذا همانطور که ورزشکاران مقدماتی هم از لحاظ معنوی برای بالا بردن روحیه و هم از لحاظ مادی برای میدان مبارزه فراهم می‌کنند ما نیز باید خود را برای وارد شدن به ماه ضیافت الهی آماده کرده و هم از لحاظ مادی (بدنی) و هم معنوی (روحی) خود را برای این ماه عزیز محیا کنیم. لذا وقتی در سیره و روش پیامبر و ائمه (علیهم السلام) نگاه می کنیم می‌بینیم این بزرگواران هم سفارش به آمادگی و تجهیز نمودن خود برای ماه رمضان می‌کردند و همچنین خودشان بصورت عملی خود را برای ورود به این ماه عزیز مهیا می‌کردند.

از جمله کارهایی که در سیره این بزرگواران برای ورود به ماه مبارک رمضان در منابع روایی ما اشاره شده می‌توان به چند مورد اشاره کرد:

1ـ روزه گرفتن
گرفتن روزه در ماه شعبان که اگر کسی سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد علاوه بر آمادگی برای روزه داری امام اجر وثواب معنوی آن راهم بیان می‌فرمایند.
در کتاب من لا یحضره الفقیه از حضرت صادق (علیه السلام) آمده است:
«کسی که سه روز آخر از ماه شعبان را روزه بدارد و آن را به ماه رمضان وصل کند پروردگار روزۀ دو ماه ( شعبان و رمضان) را برای او می نویسد و اجر و پاداش دو ماه را به او می دهد.»[1]

همچنین از همسران پیامبر (صلی الله علیه وآله) در احوالات ایشان وارد شده است که:

« او را هرگز ندیدیم که هیچ ماه را بیش از شعبان روزه بگیرد، او کل شعبان را روزه می‌گرفت یا جز اندکی [ازماه شعبان] را آن را روزه می‌گرفت». [2]

لذا با توجه به روایت بالا، زیاد روزه گرفتن در ماه شعبان شایسته و نیکو است. لذا برخی ازدانشمندان اسلامی معتقدند که: روزه گرفتن در شعبان (در کنار روزه رمضان) جایگاه سنت (و نمازهای نافله) را در کنار نمازهای فرض (واجب) دارد و گویا روزه گرفتن این ایام مقدمه‌ای است برای استقبال از رمضان. بدین‌سان روزه گرفتن شش روز از ماه شوال، بعد از رمضان مانند نمازهای سنت (نافله) پس و پیش نمازهای فرض است.

2ـ ایجاد آمادگی روحی
یکی دیگر از مواردی که در سیره ائمه در مورد آمادگی برای ماه رمضان وارد شده ایجاد مقدمات روحی و تقویت روحی با استغفار، ترک گناه و تلاوت قرآن وارد شده است.
درحدیثی که ابا صلت از حضرت رضا (علیه السلام) نقل می‌فرماید:
«در آخرین جمعۀ ماه شعبان خدمت حضرت شرفیاب شدم حضرت به من فرمودند: «ای اباصلت! همانا اکثر ماه شعبان گذشت و این آخرین جمعۀ آن می‌باشد، از باقیماندۀ آن جبران مافات و آنچه گذشته را بکن و به سوی آنچه لازم و ضروری است روی آور و از آنچه که مربوط به تو نمی‌باشد و برایت مفید نیست چشم بپوش و در گذر، و بیش از پیش دعا بخوان و طلب مغفرت کن و تلاوت قرآن بنما، و از گناهانی که داری، طلب مغفرت کن تا با اخلاص کامل وارد ماه خدا ( ماه رمضان) بشوی، و هر امانتی ( بین تو و خدا، و بین تو و اهل بیت و بین تو و مردم) بر ذمۀ تو می باشد آن را قبل از حلول ماه رمضان ادا کن، و قلب خود را از دشمنی با مؤمنین پاک بنما …» [3]

درجمع بندی می‌توان گفت که:
از جمله نکاتی که از موارد بالا می توان استفاده نمود اینکه چه خوب است از این فرصت باقی مانده در ماه شعبان المعظم استفاده کرده و به فرامین حضرات معصومین (علیهم السلام) گوش فرا داده تا با قلبی پاک و روحی با صفا به میهمانی پروردگار برویم آن گاه بهترین و بیشترین استفاده را از ماه خدا و ماه قرآن ببریم.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت:
[1]. [من صام ثلاثة ایام من آخر شعبان و وصلها بشهر رمضان کتب الله له صوم شهرین متتابعین] [من لایحضره الفقیه، ج2، ص94]
[2]. [وَلَمْ أَرَهُ صَائِمًا مِنْ شَهْرٍ قَطُّ أَکْثَرَ مِنْ صِیَامِهِ مِنْ شَعْبَانَ، کَانَ یَصُومُ شَعْبَانَ کُلَّهُ، کَانَ یَصُومُ شَعْبَانَ إِلا قَلِیلا] [صحیح بخاری، ح1969]
[3]. [يَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَ‏ شَعْبَانَ‏ قَدْ مَضَى‏ أَكْثَرُهُ‏ وَ هَذَا آخِرُ جُمُعَةٍ مِنْهُ فَتَدَارَكْ فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ تَقْصِيرَكَ فِيمَا مَضَى مِنْهُ وَ عَلَيْكَ بِالْإِقْبَالِ عَلَى مَا يَعْنِيكَ وَ تَرْكِ مَا لَا يَعْنِيكَ وَ أَكْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ وَ الِاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ تُبْ إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِكَ لِيُقْبِلَ شَهْرُ اللَّهِ إِلَيْكَ وَ أَنْتَ مُخْلِصٌ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا تَدَعَنَّ أَمَانَةً فِي عُنُقِكَ إِلَّا أَدَّيْتَهَا وَ لَا فِي قَلْبِكَ حِقْداً عَلَى مُؤْمِنٍ إِلَّا نَزَعْتَهُ وَ لَا ذَنْباً أَنْتَ مُرْتَكِبُهُ إِلَّا قَلَعْتَ عَنْهُ وَ اتَّقِ اللَّهَ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ فِي سِرِّ أَمْرِكَ وَ عَلَانِيَتِك‏] [عيون أخبار الرضا عليه السلام، ج‏2، ص51]

ارسال نظر